co się stanie z moimi kartami produktów, jeśli strona hostingowa przestanie działać

Odpowiedzialność spoczywa na producencie, a nie na stronie hostującej

Obowiązek utrzymywania dostępu do danych karty produktu spoczywa na producencie lub importerze, który wprowadza produkt na rynek, a nie na przedsiębiorstwie świadczącym usługi hostingowe. Strona hostująca, taka jak matrapas.eu, wykonuje ten obowiązek na polecenie, ale odpowiedzialność końcowa nie przenosi się dalej. Jeśli strona hostująca zaprzestanie działalności, nie oznacza to, że obowiązek utrzymywania dostępu do karty produktu znika — obowiązek ten pozostaje przy stronie, która wprowadził produkt na rynek. To, co się zmienia, to kto w tym momencie zapewnia technikę stojącą za tym.

Dla kogo to ma zastosowanie i dla której sytuacji nie

Ten temat dotyczy ciągłości samych danych: czy informacja znajdująca się za kodem QR pozostaje dostępna, nawet jeśli zmieni się dostawca usług hostujących dane. To jest inne pytanie niż to, co się dzieje, gdy samo przedsiębiorstwo produkcyjne lub importujące przestanie działać — ta sytuacja jest omawiana w co się dzieje z kartą produktu, gdy przedsiębiorstwo stojące za produktem przestanie działać. Nie dotyczy to również pytania, jak długo karta produktu powinna być dostępna w ogóle; ta kwestia pojawia się w terminie przechowywania karty produktu. Ta strona ogranicza się do pytania, co praktycznie się dzieje, jeśli techniczny dostawca karty produktu — strona hostująca — upadnie, podczas gdy przedsiębiorstwo stojące za produktem nadal istnieje.

Co już jest ustalane i co nie

Dokładna data wejścia w życie obowiązku posiadania cyfrowej karty produktu dla matrców nie jest jeszcze ustalona: rozporządzenie ESPR samo w sobie jest w mocy, ale akt delegowany, który to konkretyzuje dla matrców, jest oczekiwany w planie pracy na lata 2025–2030, a data zostanie tu podana, gdy tylko akt zostanie opublikowany. To, co już jest ustalone, to zasada wynikająca z samego rozporządzenia ESPR: artykuł 10 określa wymagania dotyczące dostępności i trwałości cyfrowej karty produktu, a artykuł 13 reguluje włączenie kart do centralnego rejestru europejskiego. Ten rejestr istnieje niezależnie od strony hostującej dane — jest to system odsyłający, a nie magazyn całej zawartości. To, co dokładnie rejestr przechowuje i co w nim musi się znaleźć, jest opisane w europejskim rejestrze kart produktów.

Jak to jest rozwiązywane w praktyce

Dla producenta lub importera pracującego ze stroną hostującą pierwszym krokiem jest poznanie umowy na wypadek, gdyby strona hostująca zaprzestała działalności: czy przewidziana jest transmisja danych i do kogo dane te będą przesłane. Następnie ważne jest wiedzieć, w jakim formacie będą przesłane dane — dataset, który jest czytelny tylko w systemie jednego dostawcy, ma mniejszą wartość niż dataset, który może być przesunięty do innego podmiotu. To łączy się z pytaniem, czy karta produktu jest powiązana z systemem zewnętrznym: kto zarządza swoimi danymi produktu już w systemie ERP lub inwentaryzacyjnym, jak opisano w powiązanie karty produktu z własnym systemem, ma własne źródło danych, które nie znika, gdy strona hostująca zaprzestanie działalności — powiązanie gwarantuje, że informacja bazowa pozostaje przechowywana gdzie indziej, nawet jeśli wyświetlanie będzie obsługiwane przez inną stronę.

Następnie istotne jest to, co dzieje się z kodem QR i linkiem za nim. Jeśli strona hostująca zaprzestanie działalności i dane przejdą do innej lokalizacji, istniejący kod QR na produkcie musi nadal wskazywać na ważne informacje — nie na nieaktualny link. W praktyce oznacza to, że bazowy adres URL jest często zachowywany (na przykład poprzez przekierowanie do nowego systemu), dzięki czemu nie trzeba ponownie umieszczać kodu na każdym produkcie. Kto zastanawia się, jak dokładnie działa powiązanie między fizycznym kodem a danymi cyfrowymi, znajdzie tło w jak kod QR trafia na materac. Przy przejściu między stronami hostingowymi ważne jest zatem przede wszystkim czuwanie, by kod identyfikacyjny produktu i powiązany link danych pozostały niezmienione, nawet jeśli zmieni się bazowa infrastruktura.

Wreszcie warto z góry zapytać, jak strona hostingowa radzi sobie z wygaśnięciem własnej działalności: czy istnieje procedura, która wchodzi w życie, czy producent jest powiadamiany z wyprzedzeniem, i czy istnieje okres, w którym dane mogą być pobierane przed wycofaniem systemu. Tego rodzaju umowy określają w praktyce, jakie ryzyko wiąże się z utratą jednego konkretnego dostawcy.

Podstawa: artykuł 10 i artykuł 13 ESPR

Artykuł 10 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu, w tym dostępność danych przez okres, w którym muszą pozostać dostępne — wymóg, który dotyczy samego paszportu, a nie jednego konkretnego dostawcy technicznego. Artykuł 13 tego samego rozporządzenia reguluje rejestr cyfrowych paszportów produktów, w którym paszporty są wpisywane, aby były łatwe do znalezienia i weryfikacji, niezależnie od tego, która strona zapewnia hostowanie. Razem artykuły te возлагают odpowiedzialność za stałą dostępność danych na osobę, która tworzy paszport, a nie na dowolne ogniwo wykonania technicznego.

Kto w tym momencie wybiera lub rozważa stronę hostingową, może to wykorzystać jako listę kontrolną: zapytaj o możliwości eksportu danych, co się stanie z linkiem QR podczas ewentualnego przejścia, i jaką procedurę ma strona hostingowa na wypadek wygaśnięcia jej działalności — i zatwierdź te umowy, zanim pierwsze paszporty wyjdą za drzwi.