Mijn leverancier levert de gegevens niet — wat kan ik doen?
Leverancier levert niet: fabrikant blijft verantwoordelijk
Als een leverancier de gevraagde gegevens niet aanlevert, verandert dat niets aan wie verantwoordelijk is voor het digitale productpaspoort: dat blijft de fabrikant of importeur die het matras op de markt brengt. De ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) legt in artikel 27 de verplichtingen voor het paspoort bij de fabrikant, maar diezelfde verordening verplicht in artikel 38 ook actoren in de toeleveringsketen om de informatie te verstrekken die nodig is om aan die eisen te voldoen. Een leverancier die niet levert, schendt dus mogelijk zelf een verplichting uit de verordening — maar dat ontslaat de fabrikant niet van de eigen taak om het paspoort samen te stellen. Het probleem verschuift daarmee niet weg, het verschuift naar de vraag hoe de fabrikant de ontbrekende gegevens alsnog krijgt of vervangt.
Voor fabrikanten en importeurs, niet voor het paspoort zelf
Dit onderwerp gaat over de relatie tussen een fabrikant of importeur van matrassen en de partijen waarvan hij onderdelen, materialen of grondstoffen betrekt — schuim, veren, textiel, lijmen, chemische stoffen. Artikel 38 is geschreven voor die schakel in de keten: leveranciers die zelf niet het eindproduct op de markt brengen, maar wel gegevens hebben die de fabrikant nodig heeft. Het gaat niet over de relatie tussen een winkelier en een fabrikant — die verloopt via andere bepalingen over verspreiders — en het gaat evenmin over een consument die om informatie vraagt. Ook zegt dit niets over wat er gebeurt als een toezichthouder een fabrikant aanspreekt op een onvolledig paspoort; dat is een aparte kwestie van naleving en handhaving, niet van de onderlinge relatie met een leverancier.
Verplichting geldt zodra delegated handeling er is
De concrete eisen aan het paspoort voor matrassen — en dus ook de precieze gegevens die een leverancier zou moeten aanleveren — staan pas vast zodra de gedelegeerde handeling voor deze productgroep is gepubliceerd. Die datum ligt nog niet vast. Volgens het ESPR-werkplan 2025-2030 wordt deze gedelegeerde handeling rond 2028 verwacht, maar dit is een planning, geen toezegging. Tot die publicatie geldt wel al het algemene kader van de ESPR, inclusief artikel 38, maar de productspecifieke verplichting om bepaalde gegevens over matrassen te leveren ontstaat pas met die gedelegeerde handeling. Wie nu al met leveranciers om tafel gaat, doet dat dus vooruitlopend op een verplichting die nog moet worden vastgesteld — verstandig als voorbereiding, maar niet iets waar een leverancier op dit moment juridisch al aan gebonden is voor matrassen specifiek.
Wat te doen bij uitblijvende gegevens
Wie tegen een leverancier aanloopt die niet levert, pakt dit doorgaans in een paar stappen aan. Eerst wordt vastgesteld welke gegevens precies ontbreken en waarom: soms is dat onwil, vaker onbekendheid met wat er straks gevraagd gaat worden. Daarna is het gebruikelijk om dit vast te leggen in de inkooprelatie — via contractuele afspraken of aanvullende voorwaarden die een leverancier verplichten om de benodigde gegevens tijdig aan te leveren, eventueel met een dwangmiddel dat in het contract zelf is opgenomen. Wanneer een leverancier structureel niet meewerkt, wordt vaak gekeken naar alternatieve bronnen: eigen metingen, testrapporten van een onafhankelijk laboratorium, of gegevens van een andere leverancier van hetzelfde type materiaal. Ook is het gebruikelijk om pogingen tot het opvragen van gegevens te documenteren — correspondentie, verzoeken, reacties — zodat er een dossier ligt mocht dit later relevant worden. Pas als deze wegen zijn uitgeput en er toch een wettelijke verplichting op tafel ligt, komt een gang naar de bevoegde toezichthoudende autoriteit in beeld; wat die autoriteit in een concreet geval beslist, valt niet te voorspellen en hangt af van de dan geldende regels en de omstandigheden van het dossier.
De wettelijke basis: artikel 27 en artikel 38 ESPR
Artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft de verplichtingen van fabrikanten, waaronder het zorgen voor een correct en volledig digitaal productpaspoort bij het op de markt brengen van een product. Artikel 38 van dezelfde verordening richt zich op actoren in de toeleveringsketen en verplicht hen om de informatie te verstrekken die nodig is om aan de eisen van de verordening te voldoen. Samen bepalen deze artikelen dat de eindverantwoordelijkheid bij de fabrikant ligt, terwijl leveranciers een eigen, aanvullende verplichting hebben om mee te werken aan het verstrekken van gegevens.
Wat nu te doen
Wie als fabrikant of importeur van matrassen tegen een leverancier aanloopt die geen gegevens aanlevert, kan dit alvast vastleggen in de inkoopvoorwaarden en beginnen met het opbouwen van een dossier van verzoeken en reacties — ook al is de gedelegeerde handeling voor matrassen nog niet gepubliceerd. Zodra die handeling er is, staat hier de precieze datum en de concrete gegevens die gevraagd gaan worden.
Waar dit op gebaseerd is
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikel 38 (vereisten voor actoren in de toeleveringsketen)
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikel 27 (verplichtingen van fabrikanten)
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
Een matrassenfabrikant die het productpaspoort samenstelt, is voor de volledigheid en juistheid daarvan verantwoordelijk op grond van artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781). Die verantwoordelijkheid verandert niet als een leverancier de benodigde gegevens niet, te laat, of onvolledig aanlevert. Tegelijk legt artikel 38 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) ook aan actoren in de toeleveringsketen — dus ook aan de leverancier van schuim, vering, textiel of andere onderdelen — een rol op bij het beschikbaar stellen van informatie die nodig is voor het paspoort. Wat dat in de praktijk betekent voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers, valt in een paar onderdelen uiteen.
De fabrikant blijft aanspreekbaar, ook bij een stille leverancier
Een fabrikant die matrassen op de markt brengt, kan zich niet achter een leverancier verschuilen die niet reageert. Dat is geen kwestie van boosheid of onwil bij een toezichthouder, maar een gevolg van hoe de verantwoordelijkheid in artikel 27 van de ESPR is neergelegd: die ligt bij wie het product op de markt brengt. Voor een middelgroot bedrijf betekent dit dat het uitblijven van gegevens een probleem is dat om een actie vraagt, en niet iets waarvan de gevolgen automatisch bij de leverancier terechtkomen.
Leveranciers hebben zelf ook een rol
Artikel 38 van de ESPR maakt duidelijk dat actoren in de toeleveringsketen worden betrokken bij het beschikbaar stellen van productinformatie. Dat geeft een fabrikant een basis om gegevens op te vragen, en het geeft de vraag ook gewicht: het is niet alleen een verzoek uit welwillendheid, maar iets dat past binnen hoe de keten in de verordening is opgezet. Praktisch gezien betekent dit dat een verzoek om gegevens het beste specifiek en schriftelijk gedaan wordt — welke gegevens, en waarvoor. Welke gegevens moet ik bij mijn leverancier van matrassen opvragen? beschrijft waar zo'n opvraging over zou moeten gaan.
De verplichting bestaat los van hoe het contract is opgesteld
Of een leverancier gegevens levert, hangt in de praktijk sterk af van wat daarover is afgesproken. Een bedrijf dat pas ná het uitblijven van gegevens gaat kijken wat er contractueel is vastgelegd, komt vaak tot de conclusie dat er weinig op papier staat. Dat is geen verplichting uit de ESPR zelf, maar wel een praktische voorwaarde om de verplichting uit artikel 27 haalbaar te maken. Hoe leg ik de levering van paspoortgegevens vast in mijn inkoopcontract? gaat in op hoe zo'n afspraak eruit kan zien.
Waar het misgaat in de praktijk
De leverancier reageert traag of helemaal niet. Een verzoek om materiaalgegevens verdwijnt in de inbox van een verkoopafdeling die niet gewend is aan dit soort vragen, en er komt geen reactie. Zonder vastgelegde afspraak over levertermijnen is er weinig houvast om op terug te vallen.
De leverancier levert gegevens, maar onvolledig. Er komt een samenstelling van het schuim, maar niets over de herkomst van de vering of de gebruikte lijmsoorten. De fabrikant ontdekt de gaten pas bij het samenstellen van het paspoort, als de deadline al dichtbij is.
De leverancier weigert gegevens te delen uit concurrentieoverwegingen. Vooral bij specifieke schuimsamenstellingen of coatings speelt de angst dat concurrenten via het paspoort inzicht krijgen in receptuur. Dit is een reëel spanningsveld, en het is een van de redenen waarom kan ik met mijn leverancier een NDA afspreken over de gegevens voor het paspoort een vraag is die vaker voorkomt dan gedacht.
De gegevens komen wel, maar niemand controleert ze. Een fabrikant nam aan dat de leverancier de juiste materiaalcodes had aangeleverd, en pas bij een steekproef bleek dat een verkeerde grondstofcode was doorgegeven. Zonder controlestap komt zoiets pas laat aan het licht.
De leverancier verandert, en de oude gegevens verdwijnen. Een matrassenfabrikant wisselt van schuimleverancier omdat de prijs of levertijd beter is, maar de gegevens van de vorige leverancier zijn nergens gearchiveerd. Het paspoort van eerder geleverde matrassen mist daardoor plotseling een onderbouwing.
Wat u kunt vastleggen
- Een overzicht van welke gegevens nodig zijn per onderdeel (schuim, vering, textiel, coatings), zodat een verzoek aan de leverancier concreet en compleet is in één keer.
- Een schriftelijk verzoek met een reactietermijn, in plaats van een mondelinge of losse vraag per e-mail zonder vervolg.
- Een contractuele bepaling over het leveren van paspoortgegevens, opgenomen in het inkoopcontract of als bijlage daarbij — zie hoe leg ik de levering van paspoortgegevens vast in mijn inkoopcontract.
- Een vastgelegde controlestap voor binnenkomende gegevens, zodat fouten of hiaten worden opgemerkt vóór het paspoort wordt samengesteld — dit sluit aan bij hoe controleer ik of de gegevens van mijn leverancier kloppen.
- Een archief per leverancier en per levering, zodat gegevens niet verdwijnen bij een leverancierswissel. Dit is direct relevant als een bedrijf overweegt van leverancier te veranderen; zie blijft het productpaspoort kloppen als ik een andere leverancier van matrasmateriaal neem.
- Een geheimhoudingsafspraak, als een leverancier terughoudend is vanwege vertrouwelijke receptuur of samenstelling, zodat gegevens wel gedeeld worden zonder dat de leverancier het gevoel heeft concurrentiegevoelige informatie vrij te geven.
- Een duidelijke toewijzing van gegevens per onderdeel, vooral wanneer schuim en vering van verschillende leveranciers komen — dit voorkomt dubbele of tegenstrijdige informatie in één paspoort, zie hoe combineer ik gegevens van verschillende leveranciers van schuim en vering in één paspoort.
Een leverancier die niets levert, is dus niet alleen een praktisch ongemak; het is een situatie waarin de verantwoordelijkheid voor het paspoort bij de fabrikant blijft liggen, terwijl de basis daarvoor bij een ander ligt. Wie dat van tevoren vastlegt — wat er nodig is, wanneer, en wat er gebeurt als het uitblijft — staat er aanmerkelijk sterker voor dan wie dat pas ontdekt op het moment dat de gegevens al hadden moeten binnen zijn.
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.