czy muszę nadal nosić oddzielną etykietę tekstylną obok cyfrowej karty produktu

Paszport obok istniejących etykiet, nie zamiast nich

Nie, cyfrowy paszport produktu nie zastępuje etykiety tekstylnej. Etykieta tekstylna — zawierająca skład włóknisty, instrukcje prania i tym podobne — wynika z innego aktu prawnego niż ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) i pozostaje nadal obowiązkowa. Cyfrowy paszport produktu to dodatkowa, cyfrowa warstwa zawierająca informacje znacznie szersze niż to, co zmieści się na etykiecie tekstylnej: od składu materiałów i możliwości naprawy po instrukcje separacji do recyklingu. Obie istnieją obok siebie, każda ze swoim celem i własną podstawą prawną.

Dla której etykiety to ma zastosowanie, a dla której nie

To pytanie dotyczy przede wszystkim materacy z tekstylnym obiciem, na którym tradycyjnie umieszcza się etykietę włóknistą zawierającą skład tkaniny obiciowa. Ta etykieta pozostaje wymagana, o ile obowiązujące przepisy tekstylne to nakazują, niezależnie od tego, co znalazło się w cyfrowym paszporcie produktu. Sam paszport nie dotyczy wyłącznie tkaniny obiciowej, ale materaca jako całości: rodzaj pianki, retardanty ognia, materiały pochodzące z recyklingu, żywotność i wiele więcej, zgodnie z opisem w artykułach 5 do 7 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) dotyczących projektowania ekologicznego i wymagań informacyjnych. Inne obowiązkowe oznaczenia — takie jak znakowanie CE tam, gdzie ma to zastosowanie, czy ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa — również pozostają poza paszportem i stanowią odrębny obowiązek. Zatem paszport rzeczywiście zbiera i udostępnia cyfrowo informacje produktu, które obecnie dostępne są najczęściej tylko na papierze, na fakturze lub wcale. Co nie robi, to nie czyni istniejących etykiet fizycznych zbędnymi.

Jeszcze nie data stała, ale kierunek stały

Nie ma jeszcze ostatecznej daty, od której cyfrowy paszport produktu stanie się obowiązkowy dla materacy. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to rozporządzenie ramowe; konkretny obowiązek dla danej grupy produktów, takiej jak materace, powstaje poprzez akt delegowany, który jest ustalany dla każdej grupy produktów osobno. W przypadku materacy akt ten nie został jeszcze opublikowany. Do czasu jego opublikowania nie zmienia się nic w istniejących obowiązkach etykietowania: etykieta tekstylna i inne obowiązkowe oznaczenia obowiązują w dalszym ciągu tak, jak obowiązują już teraz, niezależnie od postępów w sprawie cyfrowego paszportu produktu. Gdy tylko zostanie opublikowany akt delegowany zawierający konkretną datę wejścia w życie dla materacy, zostanie on tutaj podany.

Co to oznacza dla podejścia

W praktyce kolejność to przede wszystkim kwestia tego, czego nie robić: etykieta tekstylna pozostaje po prostu w taki sposób, w jaki jest już prowadzona teraz, i nic w tym nie musi się zmieniać z powodu cyfrowego paszportu produktu. Uwaga może więc całkowicie skupić się na samym paszporcie, jako na oddzielnym projekcie. Logicznym pierwszym krokiem jest uzyskanie przeglądu jakie dane będą zawarte w paszporcie produktu matraców, gdyż jest to inny i szerszy zestaw informacji niż to, co znajduje się na etykiecie tekstylnej. Pomyśl o rodzaju pianki i gęstości materiału rdzenia, udziale materiałów pochodzących z recyklingu i informacjach, które są teraz często nigdzie systematycznie nie rejestrowane.

Drugi punkt do uregulowania wcześnie to uzasadnienie roszczeń technicznych. Dla tych, którzy już zastanawiają się nad tym, jak rodzaj pianki i gęstość będą rejestrowane w paszporcie produktu, lub nad sposobem, w jaki oczekiwana żywotność materaca jest uzasadniana, warto wiedzieć, że dane te muszą być zmierzone lub uzasadnione według ustalonej metody — to coś innego niż dowolny tekst na etykiecie. Takie kwestie jak retardanty ognia i użyte alergeny mają w paszporcie własne miejsce, niezależnie od obecnych wzmianek na etykiecie lub w informacjach produktu.

Ci, którzy martwią się, że wrażliwe konkurencyjnie informacje z tego powodu muszą być ujawnione, mogą to zbadać oddzielnie: nie wszystkie dane w paszporcie są widoczne dla każdego, a istnieje różnica między tym, co jest publicznie dostępne, a tym, co przeznaczone jest tylko dla określonych stron łańcucha dostaw.

Podstawa prawna: artykuł 10 oraz artykuły 5–7 rozporządzenia ESPR

Obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu wynika z artykułu 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który opisuje wymagania, którym paszport musi sprostać. Wymogi dotyczące zawartości — które cechy produktu muszą być udokumentowane — wynikają z artykułów 5–7 tego samego rozporządzenia, które regulują wymogi projektowania ekologicznego oraz wymogi dotyczące wydajności i informacji. W żadnym z tych artykułów nie zniesiono ani nie zastąpiono istniejącej etykiety, takiej jak etykieta tekstylna; chodzi o dodatkowy obowiązkowy instrument, który powstał poprzez oddzielny proces ustawodawczy (przepisy dotyczące tekstyliów versus ESPR). Oba przepisy mają własną podstawę prawną i własny zakres, i pozostają one obok siebie, dopóki ustawodawca nie postanowi inaczej.

Co robić teraz

Na razie praktyczne jest kontynuowanie noszenia etykiety tekstylnej w taki sposób, jak się to już robi, i równolegle budowanie obrazu tego, które dane dotyczące materacy będą musiały znaleźć się w cyfrowym paszporcie produktu — aby administracja była przygotowana, gdy delegowana handlacja dotycząca materacy zostanie opublikowana.

Na czym to jest oparte

Samo rozporządzenie dostępne jest na EUR-Lex. Odwołujemy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Paszport produktu i etykieta tekstylna to dwa różne obowiązki

Cyfrowy paszport produktu, który nakazuje ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), nie jest zastąpieniem istniejących obowiązków etykietowania w dziedzinie tekstyliów. Artykuł 10 ESPR opisuje, co musi się znaleźć w paszporcie i jak powinien być dostępny, ale nic nie mówi o wycofywaniu innych obowiązków etykietowania. W praktyce dla producenta materacy oznacza to, że wprowadzenie kodu QR na materacu nie sprawia automatycznie, że istniejąca etykieta na tkaninie staje się zbędna. Przedsiębiorstwo zatrudniające od 10 do 100 pracowników musi liczyć się z tym, że oba tory — paszport i ewentualne obowiązki etykietowania dotyczące składu włókienniczego — mogą pozostać obok siebie, chyba że ustawodawca wyraźnie postanowi inaczej.

Zawartość paszportu jest szersza niż etykieta tekstylna

Artykuły 5–7 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisują wymogi projektowania ekologicznego oraz wymogi informacyjne, które stanowią podstawę tego, co trafia do paszportu. Chodzi o zrównoważony rozwój, możliwość ponownego użytku, możliwości naprawy, skład materiałowy i podobne cechy produktu — szerszy pakiet niż skład włókenniczego na etykiecie tekstylnej. W praktyce oznacza to, że producent, który tylko przejmie swoje dane z etykiety tekstylnej w paszporcie, prawdopodobnie nie spełni pełnego obowiązku informacyjnego. Które dokładnie dane są wymagane, opisane jest na stronie poświęconej jakie dane będą zawarte w paszporcie produktu matraców.

Ostateczna delegowana handlacja musi to jeszcze konkretnie określić

W przypadku materacy nie ustalono jeszcze, poprzez którą delegowaną handlację zostaną wypełnione dokładne wymogi produktu i wymogi informacyjne. Oznacza to, że ostateczna odpowiedź na pytanie, czy etykieta tekstylna pozostaje obok paszportu, nie może być teraz udzielona. Co jest pewne: ESPR sama nie reguluje wycofywania rozporządzenia w sprawie tekstyliów lub podobnych zasad etykietowania. Przedsiębiorstwo może zatem praktycznie zakładać, że przygotowanie do paszportu jest uzupełnieniem istniejących obowiązków, a nie ich zastąpieniem — dopóki ostateczne przepisy nie wskazują inaczej.

Informacje muszą być spójne między etykietą a paszportem

Jeśli oba obowiązki nadal będą istnieć obok siebie, pojawia się praktyczne zadanie: dane na etykiecie tekstylnej i dane w cyfrowym paszporcie muszą być ze sobą zgodne. Dla przedsiębiorstwa produkującego materace z różnymi materiałami obiciowania oznacza to, że skład włóknisty podany na metce musi być widoczny w paszporcie i nie może różnić się na przykład z powodu przestarzałej specyfikacji lub innego dostawcy materiału obiciowania. Dotyczy to również pytania, jak często dane są aktualizowane, opisanego na stronie dotyczącej tego, jak aktualne muszą być dane w cyfrowym paszporcie produktu.

Gdzie się psuje w praktyce

Założenie, że kod QR zastępuje etykietę. Producent decyduje się usunąć etykietę tekstylną z linii produkcyjnej, ponieważ materac ma już kod QR. Dopóki przepisy nie wycofają formalnie etykiety tekstylnej, powoduje to lukę: ustawowo wymagane informacje z etykiety nie znajdują się już nigdzie na samym produkcie.

Różne dane na etykiecie i w paszporcie. W asortymencie z wieloma wariantami obiciowania etykieta tekstylna jest dostosowywana na każdą partię, ale paszport nie jest aktualizowany w związku z tą zmianą. Klient skanuje kod QR i widzi inny skład włóknisty niż ten podany na etykiecie.

Etykieta tekstylna jest traktowana jako wystarczająca zawartość paszportu. Importer uważa, że przejęcie danych z etykiety (skład włóknisty, instrukcja prania) wystarczy na paszport. Jednak wymagania dotyczące informacji z ESPR idą dalej, aż do takich zagadnień jak separowalność i naprawa — patrz strona dotycząca instrukcji separacji materaca.

Brak jasności co do tego, kto odpowiada za jaką etykietę. W produkcji marki własnej producent umieszcza etykietę tekstylną, a zamawiający paszport, bez ustalonego, kto dostarcza i weryfikuje jakie dane. To prowadzi do opóźnień lub sprzecznych informacji w momencie przygotowywania paszportu.

Brak uwagi na informacje o alergiach lub opiece na obu nośnikach. Niektóre etykiety tekstylne zawierają instrukcje prania lub porady dotyczące pielęgnacji. Jeśli te informacje nie będą konsekwentnie pojawiać się w paszporcie, użytkownik końcowy będzie zdezorientowany. Dotyczy to zagadnień omówionych na stronach dotyczących instrukcji naprawy i pielęgnacji i informacje dotyczące alergii i zdrowia.

Co można udokumentować

Przegląd obowiązków dotyczących etykiet aktualnie widocznych na materacu lub opakowaniu (etykieta tekstylna, instrukcja prania, materiał wypełniający), niezależnie od przyszłego paszportu.
Wewnętrzne porozumienie określające, kto zarządza danymi na etykiecie tekstylnej i kto wprowadza dane do cyfrowego paszportu, aby jedna osoba lub zespół odpowiadał za spójność między nimi.
Dokument porównawczy, w którym dla każdego wariantu produktu są rejestrowane skład włóknisty, informacje o materiałach i instrukcje pielęgnacji widoczne na etykiecie, aby łatwo można je porównać z danymi paszportu.
Procedura aktualizacji obu źródeł informacji w momencie zmiany dostawcy materiału obiciowania lub materiału wypełniającego.
Notatka w dokumentacji produktu zawierająca datę publikacji ostatecznego aktu delegowanego dla materacy, aby było jasne, od którego momentu zmiany w obowiązkach dotyczących etykiet będą obowiązywać.
Dokumentacja źródła każdego wariantu (oświadczenie dostawcy, raport z badań, pomiar wewnętrzny), co jest również zgodne z uzasadnieniem wymaganym na stronie dotyczącej sposobu pomiaru wartości dla paszportu.

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, którymi zajmuje się ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane z pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają priorytet.