Πώς καθορίζω τη παράδοση δεδομένων διαβατηρίου στο συμβόλαιο αγοράς μου;

Καθορίστε ποιος παρέχει ποια δεδομένα διαβατηρίου και πότε

Η παροχή δεδομένων διαβατηρίου καθορίζεται από τη σύνταξη στη σύμβαση αγοράς του ποια μεριά παρέχει ποια δεδομένα, σε ποια μορφή και από ποια στιγμή η υποχρέωση ξεκινά. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τη δομή της ESPR: ένα ενδιαφερόμενο μέρος που αποτελεί μέρος της αλυσίδας εφοδιασμού πρέπει να μεταδώσει σωστές και πλήρες πληροφορίες στο μέρος που βρίσκεται πιο κάτω στην αλυσίδα και συντάσσει το διαβατήριο του προϊόντος (άρθρο 38 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781). Για έναν κατασκευαστή ή εισαγωγέα στρωμάτων, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι οι δικοί τους προμηθευτές — αφρού, υφάσματος, ελατηρίων έως κόλλας και επικαλύψεων — πρέπει να παρέχουν τα βασικά δεδομένα σχετικά με υλικά και καταγωγή. Μια σύμβαση αγοράς είναι το σημείο όπου η παροχή αυτή γίνεται πρακτική και επιβλητέα: όχι ως χαλαρή υπόσχεση, αλλά ως συμβατική υποχρέωση με μια μορφή, μια στιγμή και έναν υπεύθυνο.

Για προμηθευτές και εισαγωγείς, όχι για τη δημιουργία του ίδιου του διαβατηρίου

Αυτές οι συμφωνίες αφορούν τη σχέση μεταξύ ενός αγοράζοντος μέρους και του προμηθευτή, κατασκευαστή ή εισαγωγέα που παρέχει τα δεδομένα προέλευσης. Δεν αφορούν το πώς φαίνεται το διαβατήριο περιεχομενικά, ποια μορφή δεδομένων είναι υποχρεωτική, ή ποια πεδία είναι ακριβώς υποχρεωτικά — αυτό καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων σε έναν κανονισμό εξουσιοδότησης και είναι ευθύνη της πλατφόρμας που συντάσσει και φιλοξενεί το διαβατήριο. Η διάκριση είναι σχετική: μια σύμβαση αγοράς ρυθμίζει την παροχή δεδομένων μεταξύ εμπορικών μερών, ενώ το νόμιμο περιεχόμενο του διαβατηρίου είναι ένα ξεχωριστό επίπεδο. Είναι επίσης σημαντικό ότι η υποχρέωση του άρθρου 38 απευθύνεται σε δρώντες της αλυσίδας εφοδιασμού γενικά, ενώ το άρθρο 29 εστιάζει ειδικά στους εισαγωγείς: πρέπει μεταξύ άλλων να ελέγχουν ότι ο κατασκευαστής έχει συντάξει το διαβατήριο και να φυλάσσουν και να διαθέτουν την τεκμηρίωση. Για ένα μέρος που αυτό-εισάγει, είναι λοιπόν σκόπιμο να διευκρινίσει ρητά στη σύμβαση αγοράς με τον ξένο κατασκευαστή ποιο μέρος φέρει ποιο κομμάτι της υποχρέωσης.

Καμία σταθερή ημερομηνία, αλλά ένα καθιερωμένο πλαίσιο

Πότε αυτές οι υποχρεώσεις θα ισχύουν συγκεκριμένα για στρώματα, δεν έχει καθοριστεί ακόμη. Η ίδια η ESPR ισχύει, αλλά η υποχρέωση να υιοθετήσει κανείς πραγματικά ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων όπως τα στρώματα προκύπτει μόνο με έναν κανονισμό εξουσιοδότησης για εκείνη την ομάδα προϊόντων. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας της ESPR για την περίοδο 2025-2030, ο κανονισμός εξουσιοδότησης για στρώματα αναμένεται το 2028, αλλά αυτό είναι ένα χρονοδιάγραμμα και όχι μια καθιερωμένη ημερομηνία. Μόλις δημοσιευθεί ο κανονισμός, η ακριβής ημερομηνία θα αναφέρεται εδώ. Μέχρι τότε είναι σαφές ότι η υποχρέωση για δρώντες στην αλυσίδα εφοδιασμού να μεταδώσουν σωστές πληροφορίες (άρθρο 38) και οι υποχρεώσεις για εισαγωγείς (άρθρο 29) είναι ήδη ενσωματωμένες στον κανονισμό — δεν πρόκειται για ένα νέο σύστημα που πρέπει να εφευρεθεί, αλλά για ένα πλαίσιο του οποίου η ημερομηνία έναρξης για στρώματα πρέπει ακόμη να καθοριστεί.

Έτσι το αντιμετωπίζετε συμβατικά

Η σειρά με την οποία αυτό συνήθως αντιμετωπίζεται, ξεκινά με τη χαρτογράφηση της δικής σας αλυσίδας παροχής: ποιος προμηθευτής παρέχει ποιο υλικό ή εξάρτημα, και ποιος από αυτούς διαθέτει τα δεδομένα που θα χρειαστούν αργότερα για το διαβατήριο (σύσταση υλικού, προέλευση, πιθανές ουσίες ανησυχίας). Στη συνέχεια, το συμβόλαιο αγοράς περιγράφει ΠΟΙα δεδομένα παρέχονται, σε ποια μορφή ή μέσω ποιου συστήματος, και σε ποια στιγμή — για παράδειγμα, σε κάθε παράδοση, σε περίπτωση αλλαγής συνταγής, ή κατόπιν πρώτου αιτήματος. Στη συνέχεια, είναι σύνηθες να καθοριστεί ποιος είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια των παρεχόμενων δεδομένων και ποιος φροντίζει την ενημέρωση όταν αλλάξει μια σύσταση, καθώς ένα διαβατήριο που δεν ενημερώνεται χάνει την αξία του. Ένα τέταρτο σημείο είναι η κατανομή της ευθύνης για εσφαλμένα ή ελλιπή δεδομένα: τι συμβαίνει εάν ένας προμηθευτής δεν παρέχει δεδομένα, τα παρέχει αργά ή εσφαλμένα, και ποιος φέρει τις συνέπειες προς τον τελικό αγοραστή ή την αρχή εποπτείας. Τέλος, για τους εισαγωγείς είναι σχετικό να συμπεριλάβουν στο συμβόλαιο με τον κατασκευαστή μια συμφωνία διατήρησης και διαθεσιμότητας, καθώς ο εισαγωγέας υποχρεούται να φυλάσσει τα έγγραφα και να τα εμφανίζει κατόπιν αιτήματος (άρθρο 29) — η υποχρέωση αυτή είναι ευκολότερο να εκπληρωθεί εάν τα υποκείμενα δεδομένα έχουν ήδη απαιτηθεί συμβατικά από τον κατασκευαστή.

Σε τι βασίζεται αυτό: άρθρο 38 και άρθρο 29 του ESPR

Η υποχρέωση παροχής ορθών και πλήρων πληροφοριών στο επόμενο μέρος της αλυσίδας προκύπτει από το άρθρο 38 του Κανονισμού (ΕE) 2024/1781, το οποίο θέτει απαιτήσεις για τους δράστες της αλυσίδας παροχής. Οι πρόσθετες υποχρεώσεις των εισαγωγέων — συμπεριλαμβανομένης της επαλήθευσης και διατήρησης της τεκμηρίωσης — προκύπτουν από το άρθρο 29 του ίδιου κανονισμού. Και τα δύο άρθρα αποτελούν μαζί τη νομική βάση γιατί αυτές οι συμφωνίες θέλουν να ανήκουν σε ένα συμβόλαιο αγοράς: ο κανονισμός θέτει την υποχρέωση στους ίδιους τους χρήστες της αγοράς, και το συμβόλαιο είναι το όργανο με το οποίο γίνεται πρακτικά αυτή η υποχρέωση μεταξύ εμπορικών μερών.

Όποιος ήδη εργάζεται με προμηθευτές, μπορεί να χαρτογραφήσει αμέσως τη δική του αλυσίδα παροχής και κατά την επόμενη αναθεώρηση συμβολαίου να συμπεριλάβει μια παράγραφο για την παροχή δεδομένων σύμφωνα με τα προαναφερόμενα σημεία — ώστε να μην χρειαστεί να καταλήξει η εργασία υπό χρονική πίεση μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα στρώματα.

Στι βασίζεται

Ο κανονισμός αυτός βρίσκεται στο EUR-Lex. Κάνουμε αναφορές για κάθε ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από σας

Όποιος αγοράζει στρώματα από έναν κατασκευαστή ή εισαγωγέα και πρέπει να συνθέσει ένα δικό του διαβατήριο από αυτά, εξαρτάται από τα δεδομένα που παρέχει ο προμηθευτής. Ο ESPR καθορίζει επομένως όχι μόνο για τον κατασκευαστή, αλλά για όλους τους φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού ένα ρόλο όσον αφορά τη διαθεσιμότητα των πληροφοριών.

Οι φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού παρέχουν πληροφορίες

Το άρθρο 38 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) προβλέπει ότι οι φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού παρέχουν τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την τήρηση των απαιτήσεων του κανονισμού. Για μια εταιρεία 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι ένας προμηθευτής αφρού, ένας κατασκευαστής ελατηρίων ή ένας ταπετσέρης δεν μπορεί απλώς να σιωπήσει όταν ερωτηθούν για σύσταση, προέλευση ή δεδομένα υλικού. Δεν παρέχει έναν έτοιμο κατάλογο του ακριβώς τι πρέπει να παραδοθεί — αυτό προκύπτει από τη δεδηγμένη πράξη ανά ομάδα προϊόντων — αλλά καθορίζει την υποχρέωση όπως τα δεδομένα θα πρέπει να είναι διαθέσιμα. Ποια δεδομένα είναι αυτά στην πράξη, διαβάστε σε ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσετε από τον προμηθευτή σας για στρώματα.

Οι εισαγωγείς έχουν πρόσθετη ευθύνη

Όποιος φέρνει στρώματα ή μέρη αυτών από έξω της ΕΕ, λαμβάνει μέσω του άρθρου 29 του ESPR μια ξεχωριστή θέση. Ένας εισαγωγέας δρα στην αλυσίδα ως το πρόσωπο που φέρνει το προϊόν στην ευρωπαϊκή αγορά και με αυτόν τον τρόπο μεσολαβεί ένα μέρος της ευθύνης που θα έπρεπε κανονικά να βαρύνει τον κατασκευαστή. Για μια μεσαία εταιρεία που εισάγει στρώματα ή μέρη στρωμάτων, αυτό σημαίνει ότι οι συμφωνίες με τον ξένο προμηθευτή σχετικά με την παροχή δεδομένων δεν είναι προαιρετικές — ο εισαγωγέας είναι αυτός που ευθύνεται εάν τα δεδομένα λείπουν ή είναι ανακριβή. Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα κατά την εισαγωγή από έξω της ΕΕ, εξηγείται σε τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος κατά την εισαγωγή από έξω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πού πάει στραβά στην πράξη

Στην πράξη, οι σχέσεις αγοράς αντιμετωπίζουν προβλήματα σε έναν αριθμό επαναλαμβανόμενων σημείων.

Μια πρώτη κατάσταση είναι ο προμηθευτής που παρέχει μέρη στρωμάτων, αλλά δεν στέλνει συνήθως τα αντίστοιχα δεδομένα υλικού. Ο αγοραστής συχνά ανακαλύπτει αυτό μόνο όταν πρέπει να συνθέσει το διαβατήριο και τότε η καθυστερημένη παροχή είναι συχνά πιο αργή από ό,τι σχεδιάστηκε.

Μια δεύτερη κατάσταση είναι ο προμηθευτής που παρέχει δεδομένα, αλλά σε μια μορφή που δεν ταιριάζει με αυτά που χρειάζεται το διαβατήριο — για παράδειγμα ένα φύλλο προϊόντος αντί για δομημένα δεδομένα. Αυτό απαιτεί χρόνο για επεξεργασία και δημιουργεί κίνδυνο σφαλμάτων.

Μια τρίτη κατάσταση προκύπτει με στρώματα που αποτελούνται από μέρη διαφόρων προμηθευτών: τον αφρό από τον έναν, την ελατηρίωση από τον άλλο. Χωρίς σαφή συμφωνία σχετικά με το ποιος παρέχει τι, υπάρχει ένα κενό μεταξύ αυτών των δύο προμηθευτών όπου κανείς δεν νιώθει ότι είναι υπεύθυνος. Πώς αυτό συγχωνεύεται στο διαβατήριο, περιγράφεται σε πώς να συνδυάσετε δεδομένα από διαφόρους προμηθευτές αφρού και ελατηρίωσης σε ένα διαβατήριο.

Μια τέταρτη κατάσταση είναι μια αλλαγή προμηθευτή στη μέση μιας γραμμής παραγωγής. Το διαβατήριο ενός ήδη πωληθέντος στρώματος πρέπει να παραμείνει ακριβές, ακόμα κι αν ο κατασκευαστής ήδη αγοράζει από άλλο προμηθευτή αφρού. Χωρίς καθορισμένες συμφωνίες σχετικά με την αρχειοθέτηση των παλιών δεδομένων, τα δεδομένα αυτά συχνά χάνονται όταν τελειώνει η σχέση με τον παλιό προμηθευτή.

Μια πέμπτη κατάσταση είναι ο προμηθευτής που παρέχει δεδομένα που, κατά τον έλεγχο, δεν φαίνεται να είναι ακριβή. Χωρίς συμβατική συμφωνία σχετικά με την ευθύνη και την αποκατάσταση, το ερώτημα ποιος θα το διορθώσει παραμένει πλήρως ανοικτό όταν πάει κάτι στραβά.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ένα συμβόλαιο αγοράς μπορεί να καθορίσει έναν αριθμό πραγμάτων που αποτρέπουν αυτού του είδους τις καταστάσεις ή τουλάχιστον τις καθιστούν διαχειρίσιμες:

Υποχρέωση παράδοσης δεδομένων διαβατηρίου, με περιγραφή των δεδομένων που είναι αυτά και σε ποια μορφή παραδίδονται. Ένα σημείο αναφοράς για αυτή την περιγραφή παρέχεται σε ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσετε από τον προμηθευτή σας για στρώματα.
Χρόνος παράδοσης, συνδεδεμένο με την παράδοση του ίδιου του φυσικού προϊόντος, έτσι ώστε τα δεδομένα να μην χρειάζεται να ζητηθούν αργότερα χωριστά.
Μια συμφωνία σχετικά με τη μορφή, ώστε τα δεδομένα να μπορούν να ενσωματωθούν απευθείας στο διαβατήριο χωρίς χειручειρηθεί επεξεργασία.
Μια διάταξη ευθύνης ή διόρθωσης για την περίπτωση που αργότερα διαπιστωθεί ότι τα δεδομένα είναι ανακριβή. Το πώς μπορείτε να ελέγξετε αυτή την ακρίβεια οι ίδιοι, αναφέρεται στο πώς μπορείτε να ελέγξετε τα δεδομένα του προμηθευτή σας για ακρίβεια.
Μια συμφωνία διατήρησης για την περίπτωση κατά την οποία ο προμηθευτής αντικατασταθεί, ώστε τα ιστορικά δεδομένα να παραμείνουν διαθέσιμα για διαβατήρια ήδη παραδοθέντων στρωμάτων. Αυτό συνδέεται με το ερώτημα αν το διαβατήριο προϊόντος παραμένει ακριβές εάν λάβετε έναν άλλο προμηθευτή υλικού στρώματος.
Μια συμφωνία εμπιστευτικότητας, για προμηθευτές που διστάζουν να μοιράζονται δεδομένα σύνθεσης επειδή τα θεωρούν ως ευαίσθητα για την επιχείρηση. Μια σύμβαση εμπιστευτικότητας μπορεί να προσφέρει λύση εδώ· δείτε αν μπορείτε να συμφωνήσετε με τον προμηθευτή σας σε μια δήλωση εμπιστευτικότητας σχετικά με τα δεδομένα για το διαβατήριο.
Μια συμφωνία κλιμάκωσης για την περίπτωση κατά την οποία ένας προμηθευτής δεν παραδίδει τα δεδομένα παρά τις συμβατικές συμφωνίες, με αναφορά στα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν στη συνέχεια — δείτε τι μπορείτε να κάνετε εάν ο προμηθευτής σας δεν παραδίδει τα δεδομένα.

Αυτά τα σημεία δεν αποτελούν συνολικά μια εξαντλητική λίστα ούτε νομικές συμβουλές, αλλά ένα πρακτικό σημείο εκκίνησης για τη συζήτηση με έναν προμηθευτή ή τον δικό σας νομικό συμβουλό. Για τις επιχειρήσεις που εξακολουθούν να διαπιστώνουν αν τα στρώματά τους υπόκεινται σε αυτούς τους κανόνες, αυτό είναι πρώτα το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί στο αν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει για τα στρώματά σας.

Αυτό δεν είναι νομικό συμβούλιο. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε τη δική σας κατάσταση. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή ελέγχου.

Γράφτηκε με τη βοήθεια ΤΝ με βάση τις πηγές παραπάνω, ελεγμένο από ένα άτομο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημέρωσε με — οι διορθώσεις προτάσσονται.